بسیج یعنی چه؟

بسم الله الرّحمن الرّحيم

بسيج يعني به صحنه آمدن و به ميدان آمدن. چه ميداني؟ ميدان چالش هاي حياتي و اساسي. ميدان ها و چالش هاي اساسي زندگي چيست؟ فقط آن وقتي است که به کشوري حمله شود و مردم آن کشور به صحنه بيايند تا از مرزهاي خودشان دفاع کنند؟ البته که نه؛ اين فقط يکي از موارد به ميدان آمدن است. آن وقتي هم که هويت ملي و سياسي يک ملت مورد مناقشه قرار مي گيرد، جاي به ميدان آمدن است. آن وقتي هم که به فرهنگ و اعتقادات و باورهاي ريشه دار يک ملت اهانت مي شود و آن را تحقير مي کنند، جاي به ميدان آمدن است. آن وقتي هم که نسل برگزيده يک ملت احساس مي کنند از غافله دانش عقب مانده اند و بايد علاجي بکنند، جاي به ميدان آمدن است. آن وقتي هم که احساس بشود پايه هاي يک زندگي مطلوب و عادلانه در کشور احتياج به تلاش دارد تا ترميم و يا استوار شود، جاي به ميدان آمدن است. آن وقتي هم که جبهه هاي فکري و فرهنگي دنيا براي تسخير ملتها با ابزارهاي فوق مدرن مي آيند تا ملتي را از سابقه و فرهنگ و ريشه خود جدا کنند و به راحتي آن را زير دامن خودشان بگيرند، جاي به ميدان آمدن است.

همه اينها انسان هايي را مي طلبد که نياز را احساس کنند؛ آدمهاي گيج و غافل و سرگرم نيازهاي حقير اصلا اين نيازها را احساس نمي کنند. آن روزي هم که مرزهاي ما به وسيله هزاران چکمه پوش نظامي تهديد مي شد، در کشور ما کساني بودند که اگر به آنها گفته مي شد خاک و وطن و ملت و حيثيت و غيرت ما را دارند لگدکوب مي کنند، تو هم بيا کاري بکن، مي گفت برو بابا، دلت خوش است! حواسش به اين نياز نبود و حس نمي کرد که چنين نيازي وجود دارد. پس اول، احساس نياز است.

بعد از احساس نياز، آمادگي است. همه آماده نيستند از راحتي و حضور پاي بخاري گرم در زمستان يا کولر خنک در تابستان صرف نظر کنند؛ همه حاضر نيستند براي خودشان دشمن بتراشند؛ همه حاضر نيستند در يک راه دشوار عرق بريزند و سنگلاخ ها را بنوردند؛ انساني با همت و با اراده مي خواهد. پس عزم و اراده کار کردن و گذشت از راحتي و آسايش هم يک شرط است.

شرط ديگر اين است که در مقابل اين حرکت و کار، از کسي مزد نخواهد. مزد، مربوط به جايي است که کسي از بيرون به ما انگيزه مي دهد - اين کار را بکن، اين پول را بگير - وقتي ما از درون و عمق جان و از عشقمان انگيزه مي گيريم، از چه کسي مي خواهيم مزد بگيريم؟ مزد دادن، تحقير ماست؛ تحقير انساني است که از درون دارد مي جوشد. اينها خصوصيات يک انسان بسيجي است؛ فرهنگ بسيج يعني اين. هيچ ملت باشرفي از وجود مجموعه بسيجي در درون خود بي نياز نيست.

يک مجموعه بسيجي علاوه بر همه اينها، بايد توان هم داشته باشد. درست است که بسيج ما در دوران جنگ و بعد از جنگ، پيرمردهاي هفتاد ساله هم داشت؛ اما توان، نشاط و قدرتِ نورديدن اين راه هاي دشوار، غالبا مخصوص جوانان است. بنابراين مجموعه بسيجي، يک مجموعه جوان و يک چهره جواني است.

بسيجي عدالت طلب است. عدالت طلبي فقط اين نيست که انسان شعار عدالت طلبي بدهد؛ نه، بايد اين را واقعا بخواهد. عدالت طلبي به اين نيست که انسان رودرروي کسي بايستد و بگويد تو عدالت طلب نيستي؛ نه، اين ساز و کار دارد. بايد جامعه به نقطه اي برسد که سياست هاي عدالت طلبانه در آن طراحي شود و دستگاه اجرايي طوري باشد که سياست هاي عدالت طلبانه فرصت عملياتي شدن و اجرايي شدن پيدا کند والا خيلي سياست هاي عدالت طلبانه هم مطرح مي شود اما سازوکار، آدم ها، مهره ها، قلم به دست ها و امضاکننده ها يا علاقه ندارند، يا اعتقاد ندارند، يا همت ندارند، يا حال و حوصله ندارند، يا از همان قبيلِ ”برو بابا دلت خوشه“ است. لذا کارها متوقف و لنگ مي ماند. بنابراين آن جاها را بايد اصلاح کرد.

بسیج شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه های آن بوی بهار وصل و طراوت یقین و حدیث عشق می دهد و بسیجی شاخ برگ درختیست که با ایثار و فداکاری تمام مجاهدان از صدر اسلام تاکنون پیوسته مراقبت شده تا بوی دل انگیز آن بهار صلح و امنیت را برای میهن اسلامی مان به ارمغان بیاورد و بسیجی بر بالای آن حدیث عشق را سروده است .

بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش برگلدسته های رفیع آن، اذان شهادت و رشادت سردادهاند و بسیجی دانش آموخته مکتبی است که فارغ التحصیلان آن در جنت رضوان سکنی گزیده و ثمره رشادتهای خود را در لقاء پروردگار خویش یافته اند .

بسیج میقات پابرهنگان و معراج اندیشه پاک اسلامی است که تربیت یافتگان آن، نام و نشان در گمنامی و بی نشان گرفتهاند و بسیجی سرباز گمنان امام زمان(عج) است که در مکتب عاشورا تربیت یافته و در دفاع مقدس خود مدرس سلسه رهجویان شهادت گشت .

بسیج لشگر مخلص خداست که دفتر تشکل آن را همه مجاهدان از اولین تا آخرین امضاء نمودهاند و بسیجی آن رزمنده پاکبازیست که شبها در فراق مولای خود نجوا می کند و روز در جهادی حضور دارد که یک روز در برابر هجوم نظام سلطه ایستادگی کرده و اینک در برابر تهاجم فرهنگی اش خاکریز زده است .

و تشکیل بسیج در نظام جمهوری اسلامی ایران یقیناً از برکات و الطاف جلیة خداوند تعالی بود که بر ملت عزیز و انقلاب اسلامی ایران ارزانی شد . چرا که اگر بسیج نبود در دفاع مقدس نمی توانستیم در برابر دشمن تا دندان مسلح ایستادگی کنیم و هرجا که نوای دلنشین بسیج طنین انداز شده تحول عظیم ببار آورده که ثمرات آن در همه زمینه ها آشکار شده است .

بسیجی کسی است که شور و شعور را در هم آمیخته و پیوندی ناگسستنی با مولای خوبان دارد که در قالب زمان محدود نشده و همچنان ادامه دارد. تا زمانیکه کشور محتاج امنیت است حضور بسیج و بسیجی لازم و ضروری است و هیچ کشوری در هیچ زمانی بدون امنیت نمی تواند به حیات خود ادامه دهد .

بسیج یک نیروی مردمی است و به طبقه خاصی تعلق ندارد و بسیجی را می توان در هر قشری از اجتماع جستجو کردو یافت . بسیجی با ایمان عمیق توام با عواطفی که از خصوصیات ملت ایران سرچشمه می گیرد رفتار و عملکرد دشمن را رصد کرده و هرزمان لازم شد وارد میدان شده و با تفکری که از اسلام ناب محمدی(ص) نشات می گیرد به مقابله با خطرات می رود .

در یک کلام بسیجی نیرویی کارآمد و سرمایه ای گرانبها برای اسلام و انقلاب و کشور است که باوجود آن ، کشور از گزند دشمنان مصون مانده و راههای ترقی و پیشرفت با سرعتی بیشتر طی می شود و هرکس که این نیروی عظیم را انکار کند در خرد و یا صداقت او باید شک کرد .